تامل

تفکر...

نمیدونم تا حالا به اندیشیدن، اندیشیدید؟؟؟؟؟؟؟؟؟

اینکه به ما انسان ها دستور داده شده اندیشه کنیم... یعنی چه؟؟؟؟

اصلا بیایم قبل از اینکه در این رابطه حرفی بزنیم ببینیم تعریف تفکر چیه؟!؟!؟!

ترجیح میدم تعریف ابن سینا از تفکر را عنوان کنم که میگه: مراد از فکر چیزی است که در هنگام عزم انسان برای انتقال از آنچه در  ذهن او حاضر است (چه معلومات تصوری چه تصدیقی)، به سوی آنچه در  ذهنش حاضر نیست، تحقق پیدا می کند.

طبیعتا باید یه فایده ای پشت این انتقال از چیزی که در ذهن انسان حاضر است به چیزی که حاضر نیست باشه. 

یه نظم ساختاری... 

اینکه میگم نظم ساختاری، پشت این ساختار یه اصولی حاکمه... 

خیلی وقت ها آدم هایی که به بعضی بیماری های روانی یا عصبی دچار میشن، دلیلش را فکر زیاد میدونن... یعنی تغذیه نادرست ذهن و در مورد هر چیزی اندیشیدن... یعنی هر غذایی را خوراک ذهن کردن...

یا یه سری بزنیم به قرآن که خداوند میفرماید: کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللهُ لَکُمُ الآیَاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ‏؛ خداوند آیاتش را به  روشنی بیان می کند، باشد که شما در آن تفکر و تعقل کنید.

یعنی تفکر راهگشا... یعنی تفکر سالم... یعنی تفکری که به کمال گرایش داشته باشه...

من یادمه یه وقتی یه مطلبی میخوندم در باره زیاد فکر کردن و تبعات آن... یه پژوهشگر که روی این مطلب کار کرده میگه: تحقیقات به خوبی نشان می دهند که افراد با سرطان فکر یعنی دارای افکار اشتباه، غیرمنطقی و ناکارآمد مستعد انواع سرطان های جسمانی هستند مثلا استرس و افکار استرس زای فرد یکی از دلایل مشکلات و دردهای معده است.

پس یادمون باشه ذهنمون را زباله دان افکار نکنیم ...